MIKOŁAJKI

MIKOŁAJKI
Gmina Mikołajki - położona w sercu Mazur - Krainie Wielkich Jezior zajmuje powierzchnię 256,4 km² . Ponad połowa to lasy i jeziora. Znaczna część znajduje się w obrębie Mazurskiego Parku Krajobrazowego. Gminę zamieszkuje łącznie prawie 9000 mieszkańców.
Walory przyrodnicze, krajobrazowe, możliwości wypoczynkowe oraz ciągle rozwijająca się infrastruktura turystyczna sprawiają , że Gmina Mikołajki cieszą się dużym powodzeniem i uznaniem wśród turystów z kraju i zagranicy.
Gmina Mikołajki położona jest w północno-wschodnim regionie Polski, we wschodniej części województwa warmińsko-mazurskiego – w odległości ok. 90 km od miasta wojewódzkiego (Olsztyn) i ok. 25 km od miasta powiatowego (Mrągowo)...Pod względem fizjograficznym obszar gminy znajduje się w centrum Krainy Wielkich Jezior Mazurskich. Cechą charakterystyczną krajobrazu regionu jest skupienie dużych, naturalnych zbiorników wodnych (ok. 23% powierzchni gminy). Większość jezior regionu łączy się ze sobą ciekami naturalnymi bądź systemami kanałów, tworząc unikalny w Europie szlak wodny, o długości ok. 140 km, w centrum którego leżą Mikołajki. Częściowo w obrębie gminy znajduje się największe polskie jezioro – Śniardwy. Drugim obok jezior typowym elementem krajobrazu gminy są rozległe, zwarte kompleksy leśne (ok. 22% powierzchni gminy).
 
Historia
Tu gdzie dziś leżą Mikołajki w najdawniejszych, staropruskich czasach istniała osada, której mieszkańcy trudnili się rybactwem, tkactwem, wyrębem i spławianiem drzew. Pierwsza notatka o Mikołajkach pojawiła się na kartach historii w 1444 roku. Wtedy to Wielki Mistrz Zakonu Krzyżackiego, Konrad von Erlichshausen, nadał nobilowi Wawrzyńcowi Prusowi ziemie położone obok wsi kościelnej Mikołajki. Jej nazwa pochodzi od Św. Mikołaja, patrona kaplicy usytuowanej na wzgórzu wiatracznym.
Św. Mikołaj był według legend opiekunem żeglarzy i przejść wodnych. Jego imię na stałe wpisało się w nazwę najpierw skromnej mazurskiej wsi, a od 1726 roku - miasta noszącego do dzisiaj miano Mikołajek. Nazwa wsi zmieniała się, ale stale w różnych wersjach zachowywała imię patrona (St. Nicolas, Nicolaus, Nicelsdorf, Niclausdorf, Nikolaiken).
Legenda o Królu Sielaw
Burzliwe dzieje miasta wspomina przekazywana od pokoleń XVI-wieczna legenda:... dawno, dawno temu wodami mazurskich jezior władał Król Sielaw - ogromna ryba w złotej koronie na głowie, najsilniejszy i najsprytniejszy ze wszystkich stworzeń wodnych. Gdy rozpoczął się napływ rzeszy osadników na te tereny, na jeziorach zaroiło się od wielkich łodzi rybackich, których sieci wyciągały z toni ogromne ilości ryb. I wtedy to bogowie pruscy wezwali do siebie Króla Sielaw i nakazali mu, aby zahamował nienasyconą chciwość ludzi. Król wypłynął na jeziora i rozpoczął swoją wojnę z rybakami. Wywracał łodzie, rozrywał sieci, aż przestraszeni rybacy zaprzestali wypływania na połowy. Nastały ciężkie czasy dla mieszkańców Mikołajek.Głód zaczął zaglądać do ich domów, a wielu rybaków poszło szukać zajęcia tam, gdzie nie sięgała władza sielawowego króla. Wtedy to żona jednego z nich przypomniała sobie o starym , pruskim zwyczaju składania ofiar dla przebłagania bogów. Gdy w ciemną pochmurną noc w głębi puszczy złożyła ofiarę, na moment rozproszyły się chmury, a blask księżyca padł na kamień ofiarny, gdzie błysnęło małe żelazne kółko. Kobieta chwyciła je, zaniosła do domu i oddała mężowi. Mąż, który poza rybactwem parał się także kowalstwem, zabrał się zaraz do pracy . Przez długie tygodnie w tajemnicy wykuwał w swojej kuźni ogromna sieć z żelaznych kół.Gdy zakończył dzieło, wraz z synami wypłynął na jezioro i zarzucił sieć. Po paru chwilach woda rozkołysała się, białe bryzgi piany uniosły się wkoło - w sieci szamotała się ogromna, srebrna ryba z koroną na głowie. Ludzkim głosem poprosiła rybaka, by darował jej życie, a w zamian za to sieci napełnią się rybami, jak nigdy dotąd. Rybak zamocował sieć z Królem Sielaw na mieliźnie i wyruszył na połów. Sieci rzeczywiście napełniły się, a sprytny rybak przypłynął do Mikołajek i sprzedał cały połów, otrzymując za każdą rybę srebrną monetę.. Następnego dnia zrobił to samo. Wieczorem rozochocony, z mieszkiem pełnym monet, poszedł do karczmy, gdzie przy piwie rozwiązał mu się język i wyjawił swoją tajemnicę...Nazajutrz, gdy tylko wzeszło słońce na jezioro wypłynęły wszystkie mikołajskie łodzie i skierowały się na Śniardwy. Tam rybacy znaleźli mieliznę, a na niej Króla Sielaw. Przyciągnęli go do Mikołajek i zaczęli się zastanawiać, co zrobić ze zdobyczą. Wówczas Król odezwał się ponownie ludzkim głosem, prosząc ich o darowanie życia i obiecując już na zawsze obfite połowy w swoim królestwie. Rybacy po naradzie postanowili darować życie władcy jezior, ale aby mieć go zawsze na oku, przytwierdzili go żelaznym łańcuchem do przęsła mostu...
Atrakcje  turystyczne  :Mikołajki ściągają do siebie przede wszystkim amatorów żeglarstwa i sportów wodnych, a przecież pobyt w taki daje wspaniałą okazję do zapoznania się z bogactwem lokalnej flory i fauny. W promieniu zaledwie kilku kilometrów od Mikołajek znajduje się szereg miejsc unikalnych pod względem flory lub fauny. Mikołajki sąsiadują z terenami Mazurskiego Parku Krajobrazowego. Został on utworzony na mocy uchwał Wojewódzkich Rad Narodowych w Suwałkach i Olsztynie w grudniu 1977 r. w celu zachowania wartości przyrodniczych tego obszaru dla potrzeb nauki, dydaktyki i turystyki kwalifikowanej. Obecnie MPK w całości znajduje w województwie warmińsko-mazurskim. Powierzchnia Parku wynosi 55.000 ha, a jego strefy ochronnej ok. 18.000 ha. Z tego lasy zajmują ponad 29.000 ha, a rzeki i jeziora ok. 17.000 ha. Reszta to użytki rolne i tereny zabudowane.Mazurski Park Krajobrazowy położony na styku dwóch odmiennych form geomorfologicznych, moreny czołowej i sandrów, chroni bogactwo i różnorodność świata roślin i zwierząt, obfitość lasów, torfowisk, jezior i wód płynących. Przyroda Parku to m.in.:
- ponad 60 jezior, w tym największe jezioro w Polsce - Jez. Śniardwy
- rzeka Krutyń uznana za jeden z najciekawszych szlaków kajakowych w Europie
- ok. 850 gatunków roślin naczyniowych
- bogata fauna i ponad 200 gatunków ptaków
- 11 rezerwatów przyrody, w tym rezerwat biosfery - Jez. ŁuknajnoOd kilku lat trwają przygotowania do utworzenia na części obecnego Parku Krajobrazowego Mazurskiego Parku Narodowego. Niewielkie odległości sprzyjają wycieczkom rowerowym i pieszym, które urozmaicą i umilą czas spędzony w Mikołajkach. Na mapie zaznaczono miejsca warte odwiedzenia.
Lasy
Lasy na obszarze gminy Mikołajki, to głównie zwarty kompleks Puszczy Piskiej rozciągający się od południowego skraju miasta, wzdłuż zachodniego brzegu jeziora Mikołajskiego, przez otoczenie jeziora Bełdany do południowych brzegów Śniardw. Amatorzy grzybobrania i jagód na pewno nie będą się nudzić.
Park Dzikich Zwierząt w Kadzidłowie
Położony w Puszczy Piskiej na terenie Mazurskiego Parku Krajobrazowego. Można tam zobaczyć zwierzęta występujące w mazurskiej kniei (jelenie, sarny, łosie, wilki, bobry, żurawie) oraz inne, rzadko występujące. Bilety od 3 do 10 zł.
Dojazd z Mikołajek: w kierunku Ukty (i Rucianego Nidy), po około 10 km, za wsią Bobrówko należy skręcić w prawo w drogę leśną. Przy zjeździe tablica informacyjna.
Stacja Badawcza PAN w Popielnie
W stacji prowadzone są badania m.in. nad dziko żyjącym tarpanem, jeleniem i bobrem. Możliwość zwiedzenia muzeum stacji (należy umówić się telefonicznie tel. 087 423 15 19). Część stada tarpanów żyje na wolności w lesie na półwyspie.
Dojazd z Mikołajek: drogą gruntową przez las do promu (5 km) przez J.Bełdany do Wierzby, a następnie prosto w kierunku Popielna (2 km).
Stacja Badawcza Instytutu Parazytologii PAN w Kosewie (Ferma Jeleniowatych)
Placówka prowadzi badania nad zwierzętami jeleniowatymi. Na terenie fermy można zobaczyć: jelenie szlachetne, daniele, muflony, sarny, koniki polskie, koniki Przewalskiego oraz egzotyczne jelenie milu.Dojazd z Mikołajek: w miejscowości Kosewo skręcić w lewo na Bobrówko, następnie w miejscowości Kosewo Górne jeszcze raz w lewo (tablica kierunkowa) - dojazd ok. 20 km.
Rezerwat na Jeziorze Łuknajno
Rezerwat "Jezioro Łuknajno" - objęte ochroną już od 24.07.1937 r.; po wojnie w 1947 r. uznano Łuknajno za rezerwat ornitologiczny. W 1977 r. włączono rezerwat do międzynarodowej sieci rezerwatów biosfery pod egidą UNESCO. Rok później uznano ważnym obszarem wodno-błotnym na świecie dla życia i rozrodu ptaków wodnych w ramach konwencji RAMSAR. Rezerwat ten o pow. 709,97 ha położony jest 5 km na wschód od Mikołajek. Ptaki rezerwatu to gatunki lęgowe oraz zatrzymujące się na przelotach i zimowaniu. Łuknajno jest największym skupiskiem łabędzia niemego w Polsce, liczącego w okresie przelotów do 2.500 ptaków.
Licznie występują tu łyski, perkozy: dwuczube, rdzawoszyje, zauszniki i perkozki, kaczki krzyżówki i rzadkie w Polsce hełmiatki. W przybrzeżnych szuwarach i trzcinowiskach występują: wodnik, kokoszka wodna, kureczka nakrapiana, z czapli: bąk bączek i czapla siwa. Do rzadkich gatunków gnieżdżących się w trzcinach należy wąsatka. Nad jeziorem zobaczyć można polujące bieliki, rybołowy i kanie rdzawe. Z ssaków na uwagę zasługują rzęsorek rzeczek, karczownik ziemnowodny, norka amerykańska, jenot, dzik oraz przechodni łoś.
UWAGA: poruszanie się w rezerwacie jest dozwolone wyłącznie po wyznaczonej trasie. Wycieczki grupowe mogą zwiedzać rezerwat za zgodą dyrektora Parku.
Dojście z Mikołajek: prosto ul. Łabędzia przechodzącą w drogę gruntową do kanału łączącego jezioro Łuknajno z jeziorem Śniardwy; Trasa liczy około 5 km.Prom na Wierzbę
Prom samochodowo-pasażerski kursuje przez Jezioro Bełdany od maja przez cały sezon, w dni powszednie od 7.00 do 17.00, w niedziele od 8.00 do 14.30).